back to Projects
Back to Kabul

In april 2003 ben ik voor een maand naar Kabul Afghanistan geweest. Doel van deze reis was om te zien hoe de situatie voor vrouwen op dat moment was en waar behoefte naar was. Tijdens deze reis heb ik de mogelijkheid gekregen om de, op dat moment, Minister van Vrouwen Zaken Habiba Sorabi te spreken.

Interview met mevrouw Habiba Sorabi, minster voor vrouwen zaken in Afghanistan. 24, april 2003 in Kabul
Wat wordt er door de Afghaanse regering in het algemeen in het Ministerie voor Vrouwen Zaken in het bijzondere concrete ondernomen om de positie van vrouwen in Afghanistan te verbeteren?

 Wij zijn actief bezig om de positie van vrouwen in Afghanistan te verbeteren. Niet alleen in Kabul maar ook in andere steden van Afghanistan. Sinds vorige jaar hebben we in 24 verschillende provincies contactpersonen die verschillende trainingen aan vrouwen geven, We stimuleren vrouwen en meisjes om weer naar school te gaan of te gaan werken. Daarnaast moeten vrouwen ook zelf leren om voor hun rechten op te komen. Het valt nog niet mee om ons doel te bereiken maar ik heb wel goede hoop voor de toekomst.

 Hoe zit het met de mentaliteitsverandering onder de bevolking en vooral onder de mannen ten aanzien van vrouwen?

 Dat is nog steeds een probleem. Veel vrouwen in Afghanistan voelen zich nog niet veilig, het grootste gedeelte van de vrouwen gaat nog altijd met een Burqa aan de straat op. Gelukkig hebben wij ook vrouwen die durven te studeren, werken of op straat te gaan zonder een burqa aan.

 We hebben gezien dat de meest medewerkers van het Ministerie ook een burqa dragen. Wat is volgens u de belangrijkste redden voor deze vrouwen om dat te doen?

 Er is nog steeds angst voor represailles van manen die erg beïnvloed zijn door de ideeën van de Taliban (1996 -2001). Ook worden sommige van deze vrouwen door hun echtgenoten of mannelijke familieleden verplicht om een burqa te dragen. Andere vrouwen zijn in de loop der jaren aan gewend geraakt om een burqa aan te hebben.

 Welke steun wordt er door buitenlandse organisaties en regeringen gegeven?

 Op dit moment hebben we weinig steun van buitenlandse organisaties. Veel vrouwen willen graag werken, maar er is geen werk voor vrouwen en de regering heeft geen geld om voldoende werk te creëren. Er zijn dus niet zoveel mogelijkheden daarbij heeft Afghanistan bijvoorbeeld geen fabrieken die werk verschaffen. De buitenlandse organisaties hebben ons heel veel beloofd, maar tot nu toe kwamen ze hun beloftes niet na, dus ik kan ook mijn beloften aan de vrouwen niet waar maken.

 Het schijnt dat restanten Taliban, Al-Qaida en fundamentalistische moslims etc. zich aan het hergroeperen zijn. Ze willen samen invloed gaan uitoefenen op de komende Loya Jirga in oktober, waarin gestemd zal worden over de nieuw grondwet. Dit zal een bedreiging worden voor de nieuwe democratie en vooral ook de positie van vrouwen. Wordt er iets gedaan om dit tegen te houden en zo ja wat?

 Natuurlijk worden er maatregelen genomen voor zover we de mogelijkheid daartoe hebben. Een probleem is dat de regering weinig geld heeft en daarom onvoldoende actie kan ondernemen om deze groeperingringen aan te pakken, bijvoorbeeld door een goed leger in te schakelen. Ook daarom hebben wij steun uit het buitenland nodig. Wij willen ook dat meer Afghaanse vrouwen terugkeren uit het buitenland en ons team hier komen versterken. Wij hebben vrouwen als jullie hier hard nodig.

 Krijgen de Afghaanse vrouwen in het buitenland ook de kans mee te stemmen in de komende Loya Jirga?

 Er zijn groeperingen die niet willen dat Afghaanse vrouwen die in buitenland wonen mee doen aan de Loya Jirga. Dit zijn mensen die tegen bepaalde onderdelen van de grondwet zijn die vrouwen positief steunen. Ik vind echter dat deze Afghaanse vrouwen erbij horen en ik zorg er voor dat vrouwen die dat willen, ook erbij mogen zijn.